Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013

Αν...


Αν μπορείς να κρατάς την ψυχραιμία σου 
όταν οι άλλοι χάνουν τη δική τους
και ρίχνουν σε σένα την ευθύνη και την αιτία της αδυναμίας τους.
Αν έχεις πίστη στον εαυτό σου όταν οι άλλοι αμφιβάλλουν για σένα
και δε σε πειράζει αυτή η δυσπιστία τους
Αν μπορείς καρτερικά να περιμένεις χωρίς να σε κουράζει η αναμονή,
ή όταν διαδίδουν ψέματα για σένα να μην ξεπέφτεις και συ στο ψέμα,
ή όταν φανερά σου δείχνουν μίσος να μην αφήσεις το μίσος να σε καταλάβει,
κι όμως να μη φαίνεσαι πολύ αγαθός μήτε πολύ στοχαστικός στα λόγια.

Αν να ονειρεύεσαι είσαι ικανός δίχως να γίνεσαι σκλάβος των ονείρων
Αν να δέχεσαι μπορείς θρίαμβο και όλεθρο το ίδιο 
και να αντιμετωπίζεις παρόμοια και τα δύο
Αν είσαι σε θέση να υπομείνεις ακούγοντας την αλήθεια που συ είπες,
να επαναλαμβάνεται αλλοιωμένη από πονηρούς 
που επιδιώκουν έτσι να παγιδέψουν αφελείς,
ή να παρατηρείς αυτά που συ τους έδωσες ζωή, 
σπασμένα να κείτονται και παραπεταμένα
και να φτιάχνεις εξαρχής με εργαλεία φθαρμένα.

Αν τολμάς όλα σου τα πλούτη μαζεμένα 
να τα παίζεις κορώνα-γράμματα μεμιάς,
να χάνεις κι απ' την αρχή να ξεκινάς χωρίς 
να μέμφεσαι για τη μοίρα σου κανέναν
Αν μπορείς να κάνεις καρδιά, νεύρα και μυς 
να σε υπηρετούν ακόμα κι όταν έχουν καταρρεύσει,
και γερά να κρατάς, ενώ δεν υπάρχει εντός σου 
τίποτε πέρα από τη θέληση που τους λέει «βαστάτε!»
Αν μπορείς να μιλάς με χιλιάδες 
κι όμως να κρατάς την αρετή σου,
ή να περπατάς με κυβερνήτες 
κι όμως να μην αλλάζεις την απλή ζωή σου.
Αν ούτε εχθροί σε βλάψουν μπορούν, 
μα ούτε και κοντινότεροι φίλοι,
Αν όλοι έχουν την ίδια αξία για σένα 
και κανείς πιο πολύ από τους άλλους

Αν μπορείς να γεμίζεις τη μέρα σου 
με εικοσιτέσσερις ώρες αξίας ζωής, 
τότε δική σου θα είναι όλη η Γη 
με όλα της τα αγαθά κι ακόμη:
Αληθινά θα είσαι Άνθρωπος παιδί μου.

                                                    Rudyard Kipling  - "If"





    Με αφορμή το ποίημα του Κιπλινγκ ήρθε στο μυαλό μου μια φράση που είχα διαβάσει κάποτε: "Όταν πιστεύεις στον εαυτό σου, μόνο τότε θα μπορέσεις να επιτύχεις πραγματικά". Άργησα αρκετά να καταλάβω την έννοια αυτών των λέξεων όμως τελικά συνειδητοποίησα το πόσο δίκιο έχουν. Για να προχωρήσει κανείς στη ζωή του, άμεσα ή έμμεσα, θέτει στόχους άσχετα με το αν όντως καταφέρνει κάποτε να τους υλοποιήσει ή όχι. Άλλοι στόχοι είναι βραχυπρόθεσμοι και άλλοι μακροπρόθεσμοι και πάντα ανάλογα με τη μοναδικότητα του ατόμου διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Θέτουμε στόχους σε όλη τη διάρκεια της ζωής μας. Το ζητούμενο όμως πέρα από την υλοποίηση τους είναι στην πορεία να ανακαλύψουμε τον ευατό μας και να γίνουμε τα άτομα που προοριζόμαστε. Να διαμορφώσουμε δηλαδή τον ίδιο μας τον χαρακτήρα. Ωστόσο αυτό δε θα μπορούσε ποτέ να επιτευχθεί χωρίς οι ίδιοι να πιστέψουμε στις δυνατότητες και την εσωτερική μας δύναμη. Μόνος σύμμαχος καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής μας είναι ο ίδιος μας ο εαυτός.
 Αν εξ' αρχής δεν πιστεύουμε σε αυτόν τότε καμία επιτυχία μας δε θα επιφέρει την ανάλογη ευτυχία και φυσικά αν εμείς οι ίδιοι δε πιστέψουμε ότι αξίζουμε κανείς δεν πρόκειται να πιστέψει σε μας. Γι' αυτό άσχετα με το πόσες δυσκολίες θα μας φέρει το πέρασμα των χρόνων δεν πρέπει ποτέ να σταματήσουμε να πιστεύουμε σε μας. Στις δυνατότητές μας. Μαθαίνουμε να στηριζόμαστε στα πόδια μας και να αγαπάμε τον εαυτό μας.
Αν καμιά φορά ακούσεις άσχημα σχόλια για σένα σκέψου τα, δες αν έχουν δίκιο όσοι σου τα λένε. Σου τα είπε κάποιος που σε αγαπά και σε νοιάζεται ή κάποιος που θέλει να σε πληγώσει; Αν διαπιστώσεις ότι έχουν δίκιο κάνε κάτι για να αλλάξεις προς το καλύτερο. Αν όχι, και πιστεύεις ότι σε αδικούν απλά εμπιστεύσου το ένστικτο σου και πράξε όπως πιστεύεις ότι είναι καλό για σένα. Άλλωστε, έχε υπ' όψιν σου ότι στην τελική, μοναδικός κριτής σου είσαι εσύ. Αν είσαι πλήρως συμφιλιωμένος με το άτομο σου και τις πράξεις σου τότε αδιαμφισβήτητα κάποια στιγμή θα είσαι πραγματικά ευτυχισμένος!



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου